قصه من

هرگز این قصه ندانست کسی

آن شب آمد به سرای من و خاموش و نشست

سر فرو داشت نمی گفت سخن

نگهش از نگهم داشت گریز

مدتی بود که دیگر با من

بر سر مهر نبود

آه این درد مرا می فرسود:

                                  او به دل عشق دگر میورزید

گریه سر دادم در دامن او

های هائیکه هنوز

تنم از خاطره اش می لرزد

بر سرم دست کشید

در کنارم بنشست

بوسه بخشید به من

لیک میدانستم

                                که دلش با دل من سرد شده است

/ 12 نظر / 4 بازدید